Ciechocińska Solanka
prozdrowotne wody Pomorza i Kujaw
15-17 marca 2026 r.
Ciechocinek, Polska
Koncepcja Konferencji
Naszą konferencję pragniemy poświęcić historii, odkryciu, rozwojowi oraz ocenie zasobów mineralnych i prozdrowotnych solanki ciechocińskiej (balneologia). Nie ograniczamy się jednak tylko do tego – chcemy omówić znaczenie budowy geologicznej Kotliny Toruńskiej położonej w Pradolinie Wisły oraz występowanie wód podziemnych na Kujawach i Pomorzu, ze szczególnym uwzględnieniem rozwoju ośrodka uzdrowiskowego Słońsk-Ciechocinek.
W programie znajdą się również zagadnienia dotyczące rozwoju balneologii i działalności prozdrowotnej uzdrowisk w Polsce (np. Inowrocław, Wieniec-Zdrój, Gołdap) oraz w krajach sąsiednich (Niemcy, Litwa, Ukraina, Czechy i/lub Słowacja). Oprócz tematów stricte terapeutycznych, poruszymy kwestie związane z estetyką infrastruktury uzdrowiskowej, analizując jej wpływ poprzez pryzmat biocenozy, biotopów oraz architektury.
O Solankowej Dolinie
Ciechocinek to najsłynniejsze uzdrowisko w Polsce, znane z największych na świecie tężni solankowych oraz unikalnej w skali Europy, czynnej Warzelni Soli – obiektu uznanego za Pomnik Historii. Jednak chcąc opowiedzieć prawdziwą historię tego miejsca, należy w pierwszej kolejności skupić się na Słońsku. To właśnie tam powstały pierwsze warzelnie, tam też rozpoczęto pierwsze wiercenia i badania źródeł solankowych.
W polskiej literaturze dotyczącej budowy i historii tężni oraz warzelni w Ciechocinku rola Słońska jest często pomijana. Tymczasem rok 2024 wyznacza dwie ważne daty: 200. rocznicę rozpoczęcia budowy Fabryki Soli w Ciechocinku oraz 230. rocznicę pobytu Alexandra von Humboldta w Słońsku. Alexander von Humboldt prowadził badania w Słońsku nad Wisłą w maju 1794 roku. Celem jego wyprawy, wiodącej przez Kołobrzeg i Inowrocław aż do Słońska, Raciążka i Wołuszewa, było przygotowanie raportu na temat możliwości przemysłowej eksploatacji istniejących źródeł solanki. Co ciekawe, raport ten do dziś uznaje się za zaginiony.